Doe eens een beetje lief

zondag 10 mei 2015

Het was zaterdag, 2 mei om precies te zijn. Het was zo onwijs rustig op het werk dat we uit verveling maar kleding zijn gaan labelen wat nog niet gedaan was. Zo erg was het dus al, dat we maar nutteloze dingen gingen doen. Iets wat je dan ook snel doet, is meeluisteren met gesprekken waarmee je eigenlijk niet eens hoort mee te luisteren (slecht!) en stiekem word ik daar best ongelukkig van...

Iets wat me die dag meerdere keren is opgevallen is de manier waarop kinderen tegen hun ouder(s) praten. De ene naar de andere ouder kreeg 'Jaha' of 'bemoei je er nou eens niet mee' naar zijn of haar hoofd geslingerd. Ja echt, kind naar ouder en niet ouder naar kind. Tuurlijk kan dit echt wel eens gebeuren, maar de gemiddelde klant is bij ons een half uur in de winkel en de hoeveelheid snauw dat die kinderen soms geven is echt niet normaal. Soms sta ik op het punt om een reactie te geven als ''wees blij dat je moeder er nog is''. Ik doe dat niet, want het is niet aan mij. Meerdere mensen die ik ken, waaronder een paar vriendinnen, hebben één of beide ouders verloren en de pijn die ik zie in hun ogen is echt hartverscheurend. Soms heb ik het idee dat we elkaar allemaal maar voor lief nemen, net zoals je ouders. Ze zijn er altijd.. Maar wat als ze er nou ineens niet meer zijn? Zouden die kinderen daar wel eens aan denken? Tuurlijk niet, als je 10 bent denk je daar helemaal niet zoveel over na. Maar ik vind het wel vervelend om te horen, ik hou van mijn pap & mam en ben zó blij met ze. Misschien moet ik maar niet meer mee luisteren met gesprekken waarmee ik helemaal niks te maken heb. Maar wat ik ze eigenlijk wel zou mee willen geven, is dat ze (soms) wel even iets liever mogen doen.

Liefs,
Rebecca

15 opmerkingen:

  1. Je hebt gelijk, ik vind het soms ook heel erg vervelend om te zien hoe de kinderen met de ouders omgaan. Toch is het aan de ouders zelf om hier iets over te zeggen, zeker wanneer het nog jongere kinderen zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Je hebt helemaal gelijk, zelf ben ik ook pas 14 en komt het ook weleens voor zoals 'bemoei je er niet mee'

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Helemaal waar! Soms is het belachelijk hoe ze reageren en dan denk ik inderdaad ook wauw wees blij dat je ze hebt

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Helemaal waar dit! Ik vind dat zó onrespectvol! Mijn broer snauwt mijn ouders ook geregeld af, en ik geef hem dan altijd een boze blik. Zoiets doe je gewoon niet! Het zijn nog steeds jouw ouders, en we mogen blij zijn dat we ze nog hebben!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Helemaal met je eens, de jeugd van tegenwoordig (goh, wat klink ik nu volwassen haha) mag echt wel eens wat meer op hun taalgebruik letten. Hoewel ik dan een paar jaar ouder ben, ben ik volgens mij toch echt anders opgevoed. Ik kan me echt verbazen over hoe mensen met elkaar omgaan. Ik ben ook heel blij dat ik mijn ouders gewoon nog heb.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik ben het inderdaad helemaal met je eens! :-) Je moet gewoon altijd respect hebben voor een ander.

    xoxo
    www.its-dash.com

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik ben het heel erg met je eens en toch doe ik het stiekem ook. Ik ben echt niet altijd even netjes en aardig tegen mijn moeder, opa of oma en later denk ik inderdaad, Renee moest dat nou echt. Het gebeurt en oké tien jaar is wel heel erg jong maaar iedereen heeft wel eens van deze momentjes, helaas. X <3

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ik begrijp je punt, al denk ik persoonlijk dat er ook een andere kant aan zit. Ik zie vaak veel ouders die hun kind meenemen naar de stad om lekker te gaan shoppen terwijl dat kind daar helemaal niet op zit te wachten. Als mama al tig winkels heeft gehad en jij houd niet van winkelen of mama kijkt alleen maar voor haarzelf begrijp ik de reactie van het kind heel goed. Daarnaast vind ik het sowieso bij de ouder liggen, ik zou het niet tolereren wanneer mijn kind zo tegen mij praat, het feit dat moeder of vader er niets van zegt, zegt ook al iets.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ja. Gewoon ja. Je hebt helemaal gelijk -sterk!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ik ben het er wel mee eens dat kinderen (maar eigenlijk wij allemaal) wel soms wat aardiger mogen zijn tegen elkaar, maar ik denk ook wel dat het soms deels aan de ouders zal liggen, aangezien die hun kinderen opvoeden op een manier die volgens hen goed is.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Ik vraag me dan altijd af wat er aan vooraf is gegaan... Het hoeft niet zonder reden te zijn dat een kind kattig doet tegen zijn ouders. En daarnaast zijn niet alle ouders ook even lief naar hun kinderen toe, ik heb toevallig van de week daar een artikel over geschreven. Daarnaast ben ik het wel met je eens dat het aan de ouders is om de toon die de kinderen aanslaan te verhelpen, of dat nu is om ze een standje te geven of om een goed gesprek te voeren om te vragen waarom het kind zo doet.
    Interessant dat je dit zo hebt geschreven :)

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Zo mee eens! Het lijkt soms alsof kinderen de ouders steeds minder waarderen ofzo...

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Helemaal mee eens.. eigenlijk niets meer aan toe te voegen :)

    BeantwoordenVerwijderen